جاهای دیدنی افسوس

از میان ویرانه‌ها و جاذبه‌های باستانی ترکیه ، افسوس معروفترین آن است. مسافران از سراسر دنیا برای راه رفتن در این خیابانهای سبک رومانی ، نگاه کردن به مقبره‌های بزرگ و بلعیدن روح باستانی این شهر ویرانه ، به اینجا می‌آیند. بیشتر مسافران ، روستای Selçuk (که درست کنار این مکان است) را به عنوان مقر خود انتخاب میکنند ، اما شما میتوانید در شهرهای دریایی Kuşadası یا İzmir که در همان نزدیکی است بمانید. هر کجا که میمانید ، زمان کافی برای سیاحت در نظر بگیرید. جاهای دیدنی افسوس بسیار است، که فقط دیدن مهمترینهای آن نصف روز وقت میگیرد.

تاریخچه افسوس

مردم Lydia و Cary اولین ساکنان این منطقه و احتمالاً مسئول ساخت زیستگاهی مقاوم و رو به دریا ، بودند. از قرن یازدهم به بعد ، این مکان با ورود یونانی‌ها به سبک یونی درآمد. به خاطر موقعیت عالی ، افسوس به یک شهر بازرگانی خوب تبدیل شد (کنار یک خلیج کوچک ، در یک شاهراه بازرگانی و در دشتی حاصلخیز قرار گرفته است).

در زمان سلطنت امپراطور رومانی (قرن یکم و دوم) ، این شهر به عنوان پایتخت رومانی در آسیا ، موفقیتهای زیادی کسب کرد و بعد از اسکندریه ، به بزرگترین شهر آسیا با ۲۰۰هزار نفر جمعیت ،  تبدیل شد. St.Paul در دومین سفر مذهبی خود ، در اینجا وعظ کرد و سپس سه سال در افسوس ماند‌. فرماندار شهر ، کلیسایی را به St.John اهدا کرد و در دوره‌ی بیزانس همین کلیسا به یکی از بزرگترین زیارتگاه‌های آسیای صغیر تبدیل شد. در سال ۲۶۳ میلادی ، این شهر توسط یورش ارتش اعزامی بربرها تخریب شد و این مسئله ، آغاز زوال این شهر بود. افسوس بزرگ و مهم به خاطر گلی که بندرش را پوشانده بود ، رفته رفته کوچکتر شد. با این وجود ، در قرن پنجم این شهر آنقدر مهم بود که مرکز سومین مجمع جهانی (Third Ecumenical Council) شود (سال۴۳۱).

تصرف و غارت افسوس توسط مغولها ضربه‌ی نهایی برای این شهر بود ، آخرین بقایای شهر هم زمان نزاع بین سلجوقیان و عثمانیان به خرابه‌ تبدیل شدند.

جاهای دیدنی افسوس

• ورزشگاه Vedius و استادیوم Gymnasium of Vedius and Stadium

در سمت چپ جنوب شهر ، بر روی سرازیری کوه ورزشگاه Vedius قرار گرفته است (قرن دوم میلادی). می‌توانید باقی‌مانده‌های سالن کُشتی  بزرگ و مستطیلی با حیاطی طاقدار را ببینید. نیمه‌ی شرقی ساختمان که با خشتهای پوشیده شده از مرمر ، ساخته شده ، سالمتر است و جزئیات جالبی در مورد چیدمان اینجا در گذشته ، در اختیارتان می‌گذارد.

با فاصله‌ی صد متر در جنوب ورزشگاه Vedius ، استادیوم قرار دارد که به زمان Nero (سال ۵۴ تا ۶۸ میلادی) بازمیگردد. در قسمت جنوبی ردیفهای صندلیهای تماشاچیان (نیمکتهای سنگی آن ، ناپدید شده) از کناره‌ی کوه تراشیده شده است. در قسمت شرق میدان مسابقه قرار گرفته بود که با بسته شدن از قسمت اصلی استادیوم ، در نبود سیرکها برای مسابقات گلادیاتورها و جنگ حیوانات وحشی استفاده میشد.

بین ورزشگاه Vedius و استادیوم ، مسیر سنگفرش شده با مرمر وجود دارد که از شرق به دروازه‌ی Koressos که هنوز مقداری از آن باقی مانده ، میرسد. حدود ۲۰۰ سمت چپ ، جاده‌ای که امروزه ساخته شده ، در جنوب ورزشگاه بقایای ساختمان بیزانسی است. اجزای قابل توجه آن اتاق بزرگ ، با طاقچه‌های نیم‌دایره‌ای در سمت جنوب ، و یک راهروی ۵۰ متری و چندضلعی در قسمت غربی است.

• کلیسای مریم مقدس Church of Virgin Mary

در فاصله‌ی ۱۰۰متر یا بیشتر ورزشگاه Vedius ، در سمت راست پارکینگ ماشینها ، حدود ۲۶۰متر بقایای کلیسای مریم مقدس وجود دارد که به  Double Church و Council Church هم معروف است. اینجا محل برگزاری سومین مجمع جهانی در سال ۴۳۱ میلادی بود. این مکان در اصل یک مرکز تحقیقاتی و آموزشی با سالنی طویل و ستونهای فراوان بود.

• میدان Verulanus و حمام‌های بزرگ

بلافاصله در غرب Theatre Gymnasium یک مجموعه‌ی بزرگی از ساختمان‌ها است ، که نقشه‌اش به درستی قابل تشخیص نیست. نزدیکترین سازه به ورزشگاه Square of Verulanus که یک حیاط وسیع و طاقدار برای تمرین ورزشکاران بود ، قرار دارد و پشت این مکان Harbor Gymnasium ، که مربوط به اوایل امپراطوری است ، قرار گرفته. این مجموعه شامل چند ساختمان است که گرد یک حیاط مرکزی آمده‌اند. در شمال و جنوب حیاط دو راهروی فوق‌العاده و مرمرین به طول ۱۶ و ۳۲ متر ، با پایه‌ها و فرورفتگی مجسمه‌ها ، وجود داشت. پشت این قسمت حمام‌های بزرگ که به Harbor Baths هم معروف بودند و در قرن دوم میلادی ساخته شده‌اند ، قرار داشتند. این محل در قرن چهارم توسط کنستانتین کبیر به شکل باشکوهی بازسازی شده بود.

• خیابان Arkadiane

در غرب حمامها ، Old Harbor (لنگرگاه قدیمی) قرار داشت ، که حالا به باتلاقی گلی تبدیل شده. در جنوب این ساختمان‌ها Arkadiane قرار گرفته است ، خیابان زیبا و سرپوشیده‌ای که از سمت شرق خلیج به Great Theatre که روبروی میدان طویل است ، می‌رسد. ارزش این خیابان باشکوه که توسط Arcadius (اولین امپراطور شرقی) در سال ۴۰۰ میلادی ساخته شده ، با دروازه‌های زیبایی که در دو طرف خیابان قرار گرفته‌اند ، افزایش یافت.

• تئاتر بزرگ Great Theatre

ساخت و ساز تئاتر بزرگ شهر افسوس در زمان امپراطوری کلادیوس Claudius (در ۴۱تا۵۴میلادی) شروع شد و در زمان سلطنت تراجان Trajan (در۹۸تا۱۱۷میلادی) پایان یافت. هم از نظر اندازه و هم از نظر چگونگی حفاظت از ساختمانهای ارکستر و صحنه‌ی نمایش ، تاثیرگذار است. در اینجا بود که St.Paul برعلیه آیین آرتمیس وعظ کرد و صنف نقره‌سازها را برای وجود معابد این آیین ، مقصر دانست.

هر کدام از سالنهای نمایش ۲۲ردیف صندلی داشتند و با ۱۲ راه‌پله به قسمتهای مختلف تقسیم شده ، در کل حدود ۲۵۰۰۰ تماشاچی را در خود جای میدهد. اگر به بالا بروید منظره‌ی زیبایی از Old Harbor را می‌بینید. صفحه‌ی نمایش در اصل سه طبقه‌ و ۱۸متر ارتفاع داشت ، اما حالا فقط طبقه‌ی پایین باقی مانده. این مکان با ستونها ، طاقچه‌های مجسمه و کتیبه‌ها به زیبایی آذین شده بودند ، استادانه تفصیل داده شده بود. در غرب دیوار ایوان ، خانه‌ی آبشاری یونانی‌ای به شکل معبد ساخته شده که با وجود ویرانیهایش مظهر وضوح و سادگیست.

• بازار پایین Lower Agora

در جنوب غربی تئاتر بزرگ ،  Lower Agora قرار دارد. یک میدان وسیع که از هرطرف تا ۱۱۶متر امتداد دارد. Agura (محل بازار) بازسازی شده‌ی یک سازه‌‌ی قدیمیتر است(قرن سوم). استفاده از سنگهای ساختمانهای قبلی تفاوت جالبی در جزئیات را ایجاد کرده است. این مکان توسط فروشگاه‌ها و دفاتر دوستونه محاصره شده‌است.

• معبد Serapeion

از جنوب خیابان ستونبندی شده ، به میدانی به همین شکل میرسد. در اینجا شما معبد عظیم Serapeion ، خدای مصریان را میبینید. نمای ۲۹ متری مقبره ، ستونهایی به طول ۱۵متر ، است. ورودی اتاق تندیس خدایان دروازه‌ی بزرگی است که بر روی چرخ میچرخد. در دوره‌ی بیزانس این معبد به عبادتگاه مسیحیان تبدیل شده بود.

• خیابان مرمرین Marble Street

در راستای Lower Agora ، خیابان مرمر از Koressos Gate میگذرد که فقط از جنوب Great Theatre حفاری شده. این خیابانی که به زیبایی با مرمر ، سنگفرش شده زمانی داری طاق بود و با مجسمه‌های زیبا آذین شده بود ، تا جنوب و کتابخانه‌ی Celsus امتداد دارد. در این مسیر گودالهایی وجود دارد که آب سطح زمین را به زیرگذرها منتقل میکند.

• کتابخانه‌ی Celsus

در میدان کوچک پایین‌تر از سطح خیابان ، نمای با ابهت کتابخانه‌ی Celsus قرار دارد ، با ردیفهای شلوغ و کتیبه‌های با‌ارزش که توسط باستان‌شناسان استرالیایی در دهه‌ی ۱۹۷۰ بازسازی شده‌اند. کتابخانه‌ی اصلی سه‌ طبقه بود و در تمام نمای آن ، سنگ مرمر رنگی کار شده بود. در امتداد دیوارهای بلند تعدادی ، طاقچه‌ی مستطیلی برای نگه‌داشتن نسخه‌های دستی و طومار ساخته شده بود. زیر طاقچه‌ی مرکزی آرامگاه Titus Julius Celsus Polemaeanus ، فرماندار منطقه‌ی آسیایی رومانی قرار دارد ، که پسرش به افتخار وی این کتابخانه را در قرن دوم میلادی ساخت.

• دروازه‌ی Macaeus & Mithridates

مجاور کتابخانه‌ی Celsus ، در گوشه‌ی شمال شرقی Lower Agora ، دروازه‌ی Macaeus & Mithridates بازسازی شده است.

• خیابان Curetes

در جنوب شرقی Lower Agora ، خیابان با کفپوش مرمر ، به ساختمانهای تاثیرگذار بسیاری میرسد که به ادامه‌ی این راستا Street of the Curetes نام گرفته است که به بالا و Upper Agora (بازار بالا) میرسد. جایی که خیابان Curetes به سمت جنوب شرقی می‌پیچد به Propylaion (دروازه‌ای که در قرن دوم ساخته شده و به کوچه‌ای که به کوه Koressos میرسد ، باز میشود). در شرق Propylaion ، مقبره Octagon با گنبد ۸ضلعی با ستون‌بندی‌ها و نیمکت سنگی در میدانی مرمرین قرار گرفته است.

بالاتر از شیب کوه ، به دسته‌ای از ساختمانهای ایواندار برمی‌خوریم که با حفاری در آنجا به خاتم‌کاری‌های زیبا رسیده‌اند. در روبروی این خیابان خانه‌ای است که گمان میرود ، فاحشه‌خانه بوده است. پشت اینجا معبدی است که نوشته شده به امپراطور Hadrian تقدیم شده است. پشت این معبد حمام‌های Scholastica است ، که زمانی ۷ طبقه بود. اصلیتاً در قرن دوم ساخته شده اما در دوره‌ی بیزانس توسط خانمی مسیحی به نام Scholastica بازسازی شده است.

بالاتر ، در قسمت جنوب غربی کوه Pion ، ساختمان مدور دوطبقه روی پایه‌ای مربع شکل قرار گرفته است که نیم ستونهای سبک Doric طبقه‌ی اول و ستونهای Lonic که طبقه‌ی بالای این سازه را احاطه کرده‌اند. احتمالاً این مکان هم مانند Octagon ، مقبره‌ی یک قهرمان بوده است. پس از گذر از فواره‌ی Tarajan و دروازه‌ی Hercules ، این خیابان از راست به میدان Domitian وارد می‌شود. بالای این میدان زیرساختهای عظیم معبد Domitian ، که توسط فرماندار آسیا (منظور قسمت آسیای رومانی است) به افتخار امپراطور ساخته است (۸۱تا۹۶ میلادی). در زیرزمین این معبد موزه‌ی نوشته‌های خطی است.

• بازار بالا (Upper Agora) و Drytaneion

در شرق معبد Domitian شهر افسوس ، با معبد Isis و برج آبی (که آبهای بهاری که از بالای کوه به پایین جاری میشود را انبار میکند) Upper Agora را گسترش میدهد. در قسمتهای شمالی Upper Agora مکان دینی Prytaneion (تالارجمع) ، که در آن مجسمه‌های Artemis (که حالا در موزه‌ی باستان‌شناسی Selçuk قرار دارد) هنگام حفاری یافت شدند ، وجود داشت.

• سالن Odeon

شرق Prytaneion سازه‌ی نیم‌دایره‌ای Odeon ، که توسط Publius Vedius Antonius در قرن دوم ساخته شده ، قرار دارد. ردیفهای پایینی نیمکتهای مرمرین اصل هستند ، بقیه باز سازی شده‌اند. این سالن ۱۴۰۰ نفر ظرفیت دارد. از آنجایی که هیچ نشانی از خشک شدن آب باران در اینجا نیست ، حدس زده می‌شود که Odeon مسقف بوده است و احتمالا سازه‌ی چوبی این سقف اندازه‌ی پهنای ۲۵ متری سالن اجرا بوده است.

• دروازه‌ی Magnesian

خیابان اصلی افسوس ، از Upper Agora به سمت شرق ورودی محدوده‌ی حفاری ، در بیرون محوطه‌ی دروازه‌ی سه قوسی Magnesian به پایان میرسد. این مکان ، نقطه‌ی شروع راه Magnesian بر روی رود Maeander است. در پیچ جاده به محل سازه‌ی مدور رومانی که اشتباهاً معبد St. Luke نامیده شده می‌رسیم. این مقبره در دوره‌ی بیزانس با اضافه کردن برآمدگی و هشتی به کلیسا تبدیل شد.

• ورزشگاه شرقی Easter Gymnasium

در شمال دروازه‌ی Magnesium ، ویرانه‌های عظیم ورزشگاه شرقی دیده میشود. مانند سه ورزشگاه دیگر این شهر ، اینجاهم سازه‌ای مستطیلی با راهروهای فوق‌العاده و سالن ورزشی است. از آنجایی که تعداد زیادی مجسمه‌ی دختر در اینجا پیدا شده به آن Girls' Gymnasium ورزشگاه دختران نیز میگویند.

اقامت گاه های افسوس

• Aqua Fantasy Aquapark Hotel & Spa

شامل همه‌ی خدمات مجلل ، تفریحگاه ، کارکنان سرزنده ، غذای عالی ، استخرهای زیبا

• Cella Boutique Hotel & Spa

قیمت متوسط ، دکور شیک ، استخر درمانی زیبا ، حمام ترکی ، منوی بالش

• Hotel Nazar                                       

مقرون به صرفه ، صاحب خوش برخورد ، حیاط استخردار ، تراس در پشت‌بام ، صبحانه‌ی ترکی عالی

• Ayasoluk Boutique Hotel & Restaurant                                                       

هتل ارزان ، میزبان دوست داشتنی ، اتاقهای راحت ، دیوارهای آجرنما ، استخر در فضای باز

تورهای افسوس

تور از İzmir : تور Ephesus and St.Mary House Day Trip ، تور برنامه‌ریزی شده و ۱ روزه است. بازدید از مقبره‌های اصلی افسوس ، شما را به جایی میبرد که میگویند مریم مقدس آخرین روزهای زندگی خود را در آن سپری کرده و همچنین بقایای معبد Artemis در Selçuk

سفر با اتوبوس ، راهنمای انگلیسی زبان و ناهار

تور از kuşadası : تور Ephesus Sightseeing Tour ، بازدید از تمام جاذبه‌های بزرگ افسوس ، معبد Artemis و خانه‌‌ی مریم مقدس

کجا بمانید؟

اگر میخواهید نزدیک افسوس بمانید هیچ جایی بهتر از Selçuk نیست. (۳کیلومتر فاصله)

چه چیزهایی همراه داشته باشید؟

یک بطری آب ، ضد آفتاب ، کلاه ، کفش مناسب پیاده‌روی.

مغازه‌ها در اینجا آب ، نوشیدنیهای دیگر ، میانوعده و غذا میفروشند اما فقط بیرون دو دروازه‌ی ورودی قرار دارند ، در داخل محوطه هیچ فروشگاهی نیست.

چگونه به آنجا بروید؟

اگر هوا گرم نباشد ، پیاده روی دلپذیر است. در غیر اینصورت رانندگان تاکسی شمارا به آنجا میبرند و می آورند.

 

, جاهای دیدنی ترکیه

معرفی شهر پوکت تایلند

http://keshvargardi.ir/wp-content/uploads/2017/12/Phuket-3.jpg
پوکت شهر و جزیره ای در جنوب تایلند است. این جزیره در دریای آندام، در سواحل غربی شبه جزیره تایلند قرار دارد. شهر پوکت، واقع در بخش جنوب شرقی این جزیره، یک بندر و مرکز تجاری مهمی می باشد. صادرات این بندر قلع، لاستیک، زغال چوب، چوب و محصولات ماهی به کشورهای مالزی، سنگاپور و شمال میانمار (برمه) هستند. برنج و محصولات تولیدی از طریق این بندر وارد می شوند. فرودگاه این شهر، پروازهای منظم به بانکوک، شهرهای جنوب تایلند و جورج تاون و همچنین مالزی دارد.

سطح زمین جزیره هم سطح زمین است اما با تپه هایی جدا از هم که به ارتفاع 1700 فوت (520 متر) نیز می رسند، نقطه نقطه شده است. این جزیره از زمان های اولیه بخشی از کشورهای مختلف تای بوده و حدود قرن شانزدهم به عنوان قلمرو پادشاهی آیوتهایا (Ayutthaya) بوده است. پس از قرن هجدهم تعداد زیادی از چینی ها وارد این سرزمین شدند و بیش از نیمی از جمعیت این شهر در حال حاضر چینی هستند. این جزیره توسط مالزیایی ها یوجونگ سالانگ (Ujong Salang) کیپ سالانگ (Cape Salang) نامیده شده بود، همچنین نام های دیگری مانند، تونگکا (Tongka)، جونک سیلون (Junk Ceylon) و جونسالام (Jonsalam) را نیز داشته است.

حتما بخوانید : تایلند – ملتی منحصر به فرد و مدرن

پوکت به علت معادن قلع خود مورد توجه قرار گرفته است. سنگ معدنی فلزی، که یکی از سنگ های نیمه قیمتی است و در دریای کم عمق یافت می شود، توسط بیل و پمپ های قایق های رودخانه ای و اقیانوسی استخراج می گردد. جزیره نیز به یک اقامتگاه ساحلی مهم تبدیل شده است. از یک تنگه باریک توسط یک پل می توان از قسمت اصلی این جزیره به شمال آن رسید. یک جاده ارتباط مستقیمی با شهرک های اصلی تالانگ، پوکت و بان راوای را دارد. در دسامبر سال 2004، این جزیره توسط سونامی بزرگی که بر اثر زمین لرزه اقیانوس هند که در نزدیکی اندونزی رخ داد، بسیار آسیب دید. چند هزار نفر که بسیاری از آنها گردشگران خارجی بوده اند، کشته شدند. منطقه جزیره 210 مایل مربع (543 مایل مربع) می باشد.

, راهنمای سفر به تایلند

معرفی آنتالیا - مرکز گردشگری ترکیه

http://keshvargardi.ir/wp-content/uploads/2017/12/antalya-1.jpg
آنتالیا که به زبان یونان باستان به آن آتالیا نیز می گفتند، شهر و بندر دریای مدیترانه می باشد که در جنوب غربی کشور ترکیه واقع شده است. آتالیا به عنوان یک بندرگاه در قرن دوم، توسط آتالوس فیلادلفوس دوم پادشاه پرگاموم، تاسیس شد. که توسط جانشین او آتالوس فیلومتور یورگتس سوم (Attalus III Philometor Euergetes)، به رومی ها داده شد. سنت پل (St. Paul)، آپوستل (Apostle) و سنت بارنابا از بندرگاه برای ماموریت تبلیغ پروتستان به مقصد انطاکیه سوار برکشتی شدند. "دروازه هادریان" دوازه ای مرمری با سه آرک یک شکل می باشد که برای تجلیل از امپراتوری هادریان در سال 130 پیش از میلاد ساخته شده است.

تاریخچه آنتالیا را می توان اینطور بیان کرد که در طول قرون وسطی، این شهر قلعه بیزانس بود و یک نقطه مهم نظامی برای ورود نیروهای نظامی به فلسطین در جنگ های صلیبی بوده است. این شهر توسط حاکم سلجوقی ترکیه، کی خسرو، در سال 1207 فتح شد و چندی پس از آن به مهمترین شهر و بندر منطقه تبدیل شد. گرچه ابتدا توسط سلطان بایزید عثمانی در سال 1391 اشغال شد، اما پیوستن آن به امپراتوری عثمانی تا اواخر قرن 15 به دلیل اختلال ناشی از حمله تیمور (تامرلان)، به تعویق افتاد. در یک توافق سه جانبه در سال 1917 پس ازجنگ، امپراتوری عثمانی بین ایتالیا، فرانسه و انگلیس تقسیم شد، ایتالیا آنتالیا را انتخاب نموده و جزء سرزمین خود اعلام کرد. در پی آن سربازان ایتالیایی منطقه را در سال 1919 اشغال کردند، اما در ژوئیه 1921 توسط نیروهای ملی گرای ترکیه رانده شدند.

آب و هوای آنتالیا گرم و نیمه گرمسیری است و همچنین با مکان های تاریخی زیادی که در نزدیکی آن قرار دارد، آنتالیا، شهر اصلی ترکیه از نظر گردشگری می باشد. شهر قدیمی که با دیوار های مستحکمی از دوران های روم، بیزانس و سلجوقی به جای مانده است، بر روی یک صخره کم شیب مشرف به بندر می باشد. آثار قابل توجه در این شهر شامل برج های باستانی می باشند که بعدها به عنوان فانوس دریایی، یک کالج مذهبی سلجوقی و مسجد تاریخی که سال تاسیس آن 1250 می باشد، مورد استفاده قرار گرفتند. مناره یولی (Yivli)، که پیش تر به عنوان کلیسای بیزانس و بعدها یک مسجد سلجوقی بوده است، در حال حاضر خانه موزه باستان شناسی محلی می باشد.

, راهنمای سفر به ترکیه

رودخانه های ترکیه

http://keshvargardi.ir/wp-content/uploads/2017/12/turkey-river.jpg
فلات آناتولی منطقه وسیعی از ترکیه را پوشش می دهد ، حدود 97٪ از کل منطقه . این فلات به طور کلی یک فلات مرتفع است که دارای چندین کوه و رشته کوه بلند مخصوصا در شرق کشور است . وجود بسیاری از دره ها و کوه های بلند ، بارش برف و در نتیجه ذوب شدن آن در بهار و آب و هوای مناطق مختلف به شکل گیری دریاچه ها و رودخانه های ترکیه کمک می کند .

از آب رودخانه های ترکیه بیشتر برای آبیاری مزارع کشاورزی استفاده می شود ، اما مهمتر از همه انرژی هیدرو الکتریکی ای می باشد که با استفاده از سد های ساخته شده بر روی این رودخانه ها تولید می شود .

برخی از رودخانه های مهم و بزرگ ترکیه عبارتند از :

فرات ( Euphrates )

فرات ( در زبان ترکی Firat ) به طول 2.800 کیلومتر می باشد که 1.263 کیلومتر آن در ترکیه است . از منطقه آناتولی سرچشمه می گیرد و پس از پیوستن به رودخانه دجله ( Tigris ) در شت العرب ( Shatt al-Arab ) به خلیج فارس می ریزد .

دجله ( Tigris )

دجله ( در زبان ترکی Dicle ) به طول 1.900 کیلومتر می باشد که 523 کیلومتر آن در ترکیه است . از کوه های نزدیکی منطقه الازینگ ( Elazig ) سرچشمه می گیرد و پس از پیوستن به رودخانه فرات در شت العرب به خلیج فارس می ریزد .

قزل ایرماق ( Kizilirmak ) 

قزل ایرماق ، به معنی رود سرخ در ترکی ، به طول 1.355 کیلومتر ، بزرگ ترین رودخانه ترکیه است که سرچشمه و محل و ریزش آن در داخل کشور است . این رودخانه از کوه های کیزیلداق ( Kizildag ) در شمال شرقی آناتولی مرکزی متولد شده و از سیواس ، کایسیری ، نوشهر ، قر شهر ، قیریق قلعه ، آنکارا ، چانقری ، چوروم و سامسون عبور می کند و به دریای سیاه در بافر می رسد .

سدهای ساخته شده بر روی قزل ایرماق شامل Kesikköprü ، Hirfanli ، Kapulukaya ، Altinkaya و Derbent می باشد .

یسیل ایرماق ( Yesilirmak )

یسیل ایرماق ، به معنی رود سبز در ترکی ، حدود 519 کیلومتر طول دارد . این رودخانه از کوه Köse در شمال سیواس ( Sivas ) سرچشمه می گیرد و از استان های توقات ، آماسیه و سامسون عبور و به دریای سیاه می ریزد .

سدهای ساخته شده بر روی یسیل ایرماق شامل Almus ، Ataköy ، Hasan Ugurlu و Suat Ugurlu می باشد .

بویوک ( بزرگ ) مندرس Büyük ( Great ) Menderes ) )

بویوک مندرس که نام آن از کلمه Meandering ( در ترکی به معنی پر پیچ و خم ) گرفته شده است ، 584 کیلومتر طول دارد و بزرگترین رودخانه در منطقه اژه است . سرچشمه آن رودخانه های Kufi Suyu و Banaz stream در نزدیکی استان افیون است ، از استان های عشاق و آیدین و سپس به دریای اژه می ریزد . آب آن به طور عمده برای آبیاری مزارع کشاورزی استفاده می شود .

کوچوک ( کوچک ) مندرس (Küçük ( Small ) Menderes  )

کوچوک مندرس از کوهستان Bozdag در منطقه اژه سرچشمه می گیرد ، از شهر افسوس و بسیاری از زمین های کشاورزی عبور می کند و سپس به دریای اژه می ریزد . نام قدیم آن Kaistros است .

حتما بخوانید : جغرافیای ترکیه - ارتفاعات شرقی ترکیه

جیحان ( Ceyhan )

سیحان ، که در دوران باستان Hyranus نامیده می شد ، 509 کیلومتر طول دارد . این رودخانه از نزدیکی البیستان ( Elbistan ) در منطقه مدیترانه شرقی سرچشمه می گیرد ، از کوه های توروس ( Taurus ) ، نزدیکی قهرمان مرغش ( Kahramanmaras ) و از چوکوروا در آدانا – جایی که از آب آن برای آبیاری مزارع پنبه استفاده می شود – عبور می کند و سپس به خلیج اسکندرون ( Iskenderun Bay ) در مدیترانه می ریزد . سرچشمه آن رودخانه های Sögutlu و Hurma است و شاخه های آن نهرهای Aksu ، Çakur ، Susas  و Çeperce است . جریان آب رودخانه سیحان بین ماه های نوامبر و دسامبر به علت بارش باران و در بهار به دلیل ذوب برف ها افزایش می یابد و در ماه های آگوست و سپتامبر کاهخش می یابد .

سیحان ( Seyhan )

سیحان 850 کیلومتر طول دارد . این رودخانه از منطقه مرکزی کوه توروس در جنوب سیواس سرچشمه می گیرد ، از استان آدانا عبور کرده و سپس به مدیترانه می ریزد . دو شاخه اصلی سیهان ، رودخانه های Zamanti و Göksu هستند . سدهای هیدروالکتریک ساخته شده بر روی رودخانه سیحان شامل Yedigöze ، Çatalan و Seyhan می باشد . همچون رودخانه جیحان ، از آب رودخانه سیحان نیز برای آبیاری مزارع پنبه در چوکوروا استفاده می شود . امروزه ، برنامه هایی برای صادرات آب های بیش از حد این دو رودخانه به خاورمیانه ، به ویژه به اسرائیل و اردن وجود دارد .

چوروح ( Çoruh  )

یکی دیگر از رودخانه های ترکیه ، رودخانه چوروح است که 431 کیلومتر طول دارد ( 410 کیلومتر در ترکیه ، 21 کیلومتر درگرجستان ) و دارای یکی از سریع ترین جریان ها در جهان است . این رودخانه از کوه های نزدیکی استان های بیبورد ( Bayburt ) و آرتوین ( Artvin ) سرچشمه می گیرد . بعد از گذشتن از مرز ، به دریای سیاه در نزدیکی باتومی ( Batumi ) می ریزد . به دلیل آب های پرسرعت آن ، این رودخانه برای قایقرانی در رودخانه های خروشان در استاندارد های بین المللی بسیار محبوب است . سدهای ساخته شده بر روی شامل Borçka ( ساخته شده بین سال های 1998 – 2005 ) ، Deriner ( 1998 – 2012 ) و Muratli ( 1999 – 2005 ) می باشد . سد Deriner بلند ترین سد قوسی در ترکیه ( 249 متر ارتفاع ) است . همچنین برنامه ریزی هایی برای ساخت سد های جدید بر روی این رودخانه در آینده ای نزدیک وجود دارد .

گدیز ( Gediz )

گدیز ، که در دوران باستان Hermus نامیده می شد ، 401 کیلومتر طول دارد . این رودخانه از کوه های مورات ( Murat ) و سافان ( Saphane ) در قسمت داخلی آناتولی غربی سرچشمه می گیرد و در مسیر غربی پس از پیوند با نهرهای Kunduzlu ، Selendi ، Deliinis ، Demrek و Nif و عبور از نزدیکی شهر صالحی ( Salihli ) ( سارد باستان ) و شهر فوچا ( Foça ) در نهایت به دریای اژه می ریزد . آب این رودخانه عمدتا برای آبیاری مزارع حاصلخیز کشاورزی در منطقه اژه استفاده می شود .

سقاریه ( Sakarya )

ساکاریا ، که در دوران باستان Sangarios نامیده می شد ، 824 کیلومتر طول دارد . این رودخانه از فلت های شمال شرقی استان افیون سرچشمه می گیرد ، از نزدیکی شهر پولاتلی و استان آداپازاری ( سقاریه ) عبور می کند و پس از پیوند با نهرهای Porsuk ، Göksu ، Göynük ، Aladag ، Kirmir ، Mudurnu و Çark در نهایت به دریای سیاه می ریزد . دو نیروگاه هیدروالکتریک در رودخانه سقاریه شامل سد های Sariyar ( ساخته شده بین سال های 1950 – 1956 ) و Gökçekaya ( 1967 – 1972 ) می باشد .

مریچ (Meriç  )

مریچ یا ماریتسا ( Maritsa ) در زبان بلغاری ، 490 کیلومتر طول دارد که 211 کیلومتر آن در ترکیه است . رودخانه در بلغارستان سرچشمه می گیرد از مرز ترکیه می گذرد و پس از عبور از ادیرنه به رودخانه تونجا ( Tunca ) می پیوندد ، مرز ترکیه – یونان را تعریف می کند و سپس به دریای اژه در خلیج ساروس می ریزد . شاخه های آن ارگن ( Ergene ) ، رودخانه آردا ( Arda ) و تونجا هستند .

, جغرافیا ترکیه